Degenen die Cala, de waakhond, ontmoetten, voelden geen angst. Integendeel, het was verdriet, medelijden en frustratie.
Cala «bewaakte» een autodealer in San José, Costa Rica. Haar baasje gaf haar zelden eten en toen ze ziek werd, mocht ze niet naar de dierenarts.
Na verloop van tijd werd Cala zo zwak dat ze niet meer kon staan. In plaats daarvan zat ze op een oude autoband en keek ze toe hoe de gebeurtenissen zich om haar heen afspeelden, terwijl een korte ketting om haar nek was geknoopt, waardoor ze haar kop niet kon laten zakken en niet dieper in haar huid kon vreten.
Cala’s gezondheid ging snel achteruit en ze had grote moeite om haar kop rechtop te houden. Ze had moeite met ademhalen en leed aan diverse andere gezondheidsproblemen.
Als er niemand was gekomen om de arme hond te helpen, was zijn lot waarschijnlijk bezegeld.
Gelukkig zag een buurman hoe slecht Cala eraan toe was. Hij nam contact op met de politie, die de hulp inriep van het lokale dierenasiel Territorio de Zaguates.
De organisatie stemde onmiddellijk in, maar de weg naar redding was verre van gemakkelijk.
De rest van het artikel staat onder de foto.
Beroofd van hun waardigheid
De aanblik die de verzorgers zagen toen ze Cala voor het eerst zagen, zal Lya Battle, de oprichtster van het dierenasiel Territorio de Zaguates, nooit meer vergeten.
Ze vertelde The Dodo: «Ik was wanhopig verdrietig en gefrustreerd. Het beeld dat ik voor het eerst zag, was dat van een zielig wezen, beroofd van zijn waardigheid en klaar om op te geven – een hond wiens ziel gebroken was, wachtend op het einde terwijl ze leefde in een eindeloze nachtmerrie.»
Met de hulp van de politie en het dierenasiel werd Cala uiteindelijk bevrijd van haar wrede eigenaar en naar een dierenarts gebracht, waar ze liefdevolle zorg en behandeling kreeg voor haar verwondingen, waaronder diepe snijwonden van de ketting om haar nek.
Na een bezoek aan de dierenarts werd Cala naar het Territorio de Zaguates gebracht, waar ze de tijd kreeg om fysiek en mentaal te herstellen.
Het duurde even voordat Cala hersteld was: de wonden waren moeilijk te genezen en de emotionele pijn die ze ervoer, liet een diep litteken achter op haar hart.
Aanvankelijk waren de vrijwilligers in het asiel ervan overtuigd dat Cala een hekel had aan andere honden. Ze vreesden dat het onmogelijk zou zijn om haar in een kamer met andere dieren te plaatsen.
Een theorie was dat Cala nog nooit eerder in de buurt van andere honden was geweest. Sommige vrijwilligers vermoedden zelfs dat ze misschien getraind was om andere dieren aan te vallen en te doden.
Na verloop van tijd begon Cala echter met tegenzin andere honden te vertrouwen.
De rest van het artikel staat onder de foto.
Een ongelooflijke transformatie
Cala was niet langer ziek en zwak, depressief en verlegen – ze werd een sterk en zelfverzekerd persoon. «Met elke dag die voorbijging, kwam er meer van haar persoonlijkheid naar boven. Ze was niet langer bang voor mensen, maar vertrouwde ze, en ‘lastte’ ze zelfs op om hun aandacht te trekken,» legde Lya Battle uit.
Maar hoewel Cala grote vooruitgang had geboekt, was ze nog steeds niet helemaal zeker van haar zaak. In juni van dit jaar braken mensen in bij een dierenasiel en lieten vergiftigde worsten achter. In totaal stierven 16 honden. Cala at de worst zelf op, maar overleefde – waarschijnlijk vanwege de grootte in verhouding tot de hoeveelheid die ze had gegeten.
De vergiftiging bracht haar in shock en ze kampte een tijdje met neurologische problemen. Maar Cala overwon ook die fase.
Ze had jaren van verwaarlozing, marteling, honger en ziekte overleefd. Haar leven hing aan een zijden draadje toen ze werd gered, maar op de een of andere manier vond ze de kracht en de wil om terug te komen.
Hoewel veel honden geen tweede kans krijgen, heeft Cala’s herstel duizenden mensen geïnspireerd.
Cala woont nu bij een liefdevol pleeggezin dat haar alle aandacht en genegenheid geeft die ze nodig heeft.