Ik ging uit met een man, en bij elke date vergat hij op de een of andere manier zijn portemonnee en vroeg hij mij te betalen, belovend: «Ik maak het later over»; maar op een gegeven moment liep mijn geduld op, en besloot ik elegant te vertrekken… 😲😊
Met heel mijn hart voelde ik dat ik moest stoppen, maar mijn opvoeding en de gewoonte om mensen te vertrouwen overtuigden me: «Maak je geen zorgen, hij heeft gewoon een moeilijke periode». Ik leefde bijna twee maanden met dat gevoel.
We horen vaak dat vrouwen materialistisch zijn en alleen naar geld kijken. Maar bijna niemand praat over mannen die hun portemonnee meesterlijk «vergeten» en het zo natuurlijk doen dat je zelf aan jezelf gaat twijfelen.
Met Daniel hebben we elkaar op het werk leren kennen. Hij leek op het eerste gezicht solide: duur pak, zelfverzekerde gebaren, lichte grijze haren. Hij sprak over startups, investeringen en grote plannen. Het leek alsof ik een man van mijn niveau had ontmoet.
De eerste date verliep perfect. Gezellig café, interessant gesprek, hij betaalde rustig de rekening. Zoals ik later begreep, was dit de enige keer.
Bij de tweede date in de bioscoop klopte hij plotseling in zijn zakken en zei dat hij zijn portemonnee in de auto had laten liggen en dat zijn telefoon leeg was. Hij vroeg mij te betalen en beloofde het geld over een paar minuten over te maken. We kwamen niet bij de auto. Hij herinnerde zich de schuld niet, en ik besloot de avond niet te verpesten door een kleinigheid. Ach, het is niet zo erg!
In het restaurant bij de derde date herhaalde de situatie zich. Toen de rekening werd gebracht, deed hij alsof zijn bankapp vastliep. Ik betaalde opnieuw. De overboeking kwam enkele dagen later en alleen na mijn voorzichtige herinnering, waarvoor ik me een beetje ongemakkelijk voelde.
Daarna werd het een systeem. In de supermarkt legde hij zeer dure producten in het mandje, en bij de kassa zei hij glimlachend dat de kaart in een ander jasje zat. Bij het tankstation klaagde hij over zijn pijnlijke knie en vroeg hij om de brandstof te betalen. De zin «Betaal, ik maak het over» klonk bijna bij elke date.
De bedragen waren niet groot, maar wel regelmatig. De overboekingen werden vertraagd of gingen helemaal «verloren». Ondertussen bleef hij praten over toekomstige miljoenen en een huis aan zee.
Ik begreep dat het niet om het geld ging. Ik kan gul zijn en geef graag cadeaus. Maar hier ging alles eenzijdig. Hij zag dat ik goed verdiende en besloot dat hij van mijn geld kon leven.
Het meest pijnlijk was dat hij me op mijn verjaardag niets gaf en rustig zei dat hij een luxe sieraad had besteld, maar dat de levering vertraagd was. Natuurlijk gaf hij me niets. Maar in het restaurant vergat hij op de een of andere manier opnieuw het geld.
Toen besloot ik dit verhaal elegant af te sluiten…. 😢😊
Ik nodigde hem uit naar het duurste restaurant in het stadscentrum. Hij was tevreden, overtuigd dat ik alles weer zou betalen.
Ik bestelde alles wat ik wilde: oesters, biefstuk, dessert, goede wijn. Hij at met plezier, maar begon al zenuwachtig te worden bij het zien van het aantal gerechten.
Toen de rekening werd gebracht, opende ik langzaam mijn tas, begon te rommelen en deed alsof ik mijn portemonnee zocht.
— God, wat een ramp, ik denk dat ik mijn portemonnee thuis heb gelaten en mijn telefoon is leeg. Kun je voor mij betalen? Maar ik maak het je morgen terug, maak je geen zorgen.
Hij was in de war. Hij herinnerde eraan dat ik hem zelf had uitgenodigd. Ik antwoordde rustig dat er onvoorziene situaties zijn en dat hij het wel aankan.
Een paar minuten probeerde hij zijn gebruikelijke excuses over limieten en storingen te herhalen. Toen stelde hij voor zijn vrienden te bellen.
Toen, als bij magie, werkte zijn app weer, de kaart werd gevonden en het geld ook. Hij betaalde de rekening, nauwelijks zijn irritatie verbergend.
Na het diner belde ik een taxi en nam afscheid. Hij kreeg de overboeking nooit. In twee maanden had ik genoeg betaald om de rekening als gesloten te beschouwen.
Later schreef hij me vanaf andere accounts, beschuldigde me van oneerlijkheid en verzon allerlei verhalen. Ik las deze berichten rustig. Hij had het begrepen.